سیستان

علمی.تحقیقی

سیستان

علمی.تحقیقی

جزئیات کسوف 25 دی 1388

 

جزئیات کسوف 25 دی 1388 

کسوف (خورشیدگرفتگی) روز جمعه 25 دی 1388 از نوع حلقوی است که با طلوع خورشید در مرکز آفریقا آغاز می شود (حدود ساعت ۵ جهانی) و با غروب خورشید در شرقی ترین نقطه چین به پایان می رسد (حدود ساعت ۹ جهانی). به علت قرار گرفتن ماه در نقطه اوج خود، سطح ماه نمی تواند کل قرص خورشید را بپوشاند و لذا این کسوف حلقوی نام دارد. این کسوف همزمان با مقارنه ماه  صفر خواهد بود و در ایران به صورت جزئی و بوسیله فیلترهای مخصوص خورشید قابل رصد می باشد. بیشترین گرفتگی در ایران در جنوب شرقی (۳۹ درصد گرفت قرص خورشید) و کمترین در شمال غرب کشور (۱۱ درصد گرفت قرص خورشید) می باشد. البته وضعیت جوی روز جمعه چندان مناسب نیست و این پدیده ممکن است مشکلات رصدی را از نظر ابری بودن آسمان در روز جمعه در پی خواهد داشت. 

در ایران اولین نقاط در جنوب غرب ایران شاهد کسوف خواهند بود (حدود 8:50). در نهایت شمال غرب کشور کسوفشان شروع می شود (حدود 9:45). اما پایان کسوف از شمال غرب شروع شده (حدود 11:02) و در جنوب شرق پایان می پذیرد (حدود 12:30). در جدول زیر جزئیات کسوف را در چند شهر می بینید:  

 

پس از کشورهای مرکزی و شرقی افریقا، بخشهایی از جنوب هند و جزیره سریلانکا و سپس یک خط عبوری از چین شاهد کسوف به صورت حلوقی می باشد. در زیر مسیر و نواحی گرفت جزئی و حلقوی نشان داده شده است:

 


اهواز

چابهار

یزد

تهران

ماکو

سرخس

شروع گرفت

8:57

9:03

9:12

9:20

9:22

9:42

زمان بیشترین

10:15

10:45

10:32

10:25

10:12

10:53

ماکزیم گرفت

22 درصد

39 درصد

24 درصد

17 درصد

11 درصد

21 درصد

پایان گرفت

11:28

12:26

11:52

11:33

11:02

12:13

 

 

 

وضعیت رصدی هلال صبحگاهی محرم 143۱

هلال آخر ماه محرم امسال همچون سال قبل، با قرار گرفتن در اوج (حدود 404 هزار کیلومتر) و عرض دایره البروجی جنوبی (حدود 1- درجه) طوری واقع شده که رؤیت آن با چشم غیر مسلح در ایران مشکل است. اصولاً رصد های مشابهی برای چنین هلال هایی به ندرت انجام شده است. لذا اهمیت این رصد در رؤیت با چشم غیر مسلح در ارتفاع پایین و در اوج می باشد. رؤیت این هلال حتی با دوربین های دوچشمی کوچک نیز کاری سخت و دشوار می باشد. لذا رصدگران محترم می توانند تجربه رصدی خود را با رؤیت این هلال بالا ببرند.

1- بررسی علمی رؤیت پذیری هلال صبحگاهی محرم

موعد رصد، صبح روز پنجشنبه 24 دی 1388(برابر با 14 ژانویه 2010 و 28 محرم 1431)، یک روز قبل از کسوف جزئی می باشد. زیرا زمان مقارنه هلال صفر ساعت 10:32 روز جمعه 25 دی (به وقت ایران) می باشد. در هنگام طلوع خورشید روز رصد، هلال حدود 28 ساعت سن و 12 درجه جدایی زاویه ای از خورشید و 45 دقیقه مکث دارد. از نظر علمی، نقشه زیر خطوط رویت پذیری هلال را بر مبنای " زمان طلوع خورشید" و بر اساس مدل مثلثی ایران نشان می دهد (محاسبات را در سیستم مکان مرکزی و پارامترها بدون اثر شکست جوّی محاسبه کرده ام):

http://nojumnews.com/images/content/1388-10-22/visibility-map.jpg

 با توجه به این نقشه، آخرین حد پیش بینی رؤیت با چشم غیر مسلح از جنوب ایران تا خط منتهی به ناحیه Nake که خط واصل جنوب مشهد به ایلام می باشد. در این ناحیه تنها در صورت وجود آسمان صاف و شفاف و تیز بودن چشمان رصدگر و تجربه کافی وی ، امکان رؤیت هلال با چشم غیر مسلح وجود دارد. همانطور که در شکل نیز مشخص شده است، برای رؤیت این هلال در نواحی شمال و شمال غربی ایران نیاز به یک دوربین دوچشمی در حد 50 تا 70 میلیمتر می باشد.

 

2- پارامترهای هلال صبحگاهی محرم

در جدول زیر پارامترهای این رصد در لحظه طلوع خورشید برای سه مکان آمده است (توپوسنتریک بدون اثر شکست). برای دیگر شهرها می توانید به نرم افزارهای نجومی مراجعه نمایید:

پارامترها

زاهدان

مرکز ایران

تهران

طلوع خورشید (ساعت ودقیقه)

6:22

6:55

7:14

مدت مکث (دقیقه زمانی)

45

45

46

ارتفاع(درجه)

7.2

6.6

5.9

جدایی زاویه ای (درجه)

12.3

12.0

12.0

اختلاف سمت (درجه)

9.3

9.5

9.9

ضخامت (دقیقه قوسی)

0.34

0.33

0.32

فاز (درصد)

% 1.26

% 1.22

% 1.19

سن (ساعت ودقیقه)

28:19

27:46

27:27

فاصله تا زمین (کیلومتر)

403657

403698

403722

 

با آرزوی داشتن آسمانی بدون ابر و غبار و موفقیت برای تمام رصدگران هلال

 )
 

منبع.گروه غیرحرفه ای رویت هلال ماه

سحابی چیست؟


در بسیاری از مناطق فضای میان ستاره ای ابرهای بزرگی از گاز و غبار وجود دارند که آنها را سحابی (به معنای ابر) می نامند. سحابیها را به سه گروه رده بندی می کنند: سحابیهای نشری- بازتابی و تاریک.
در سحابیهای نشری یک یا چندین ستاره بسیار سوزان (از رده های طیفی Oیا B) جا دارند. این ستاره های بسیار داغ موجب تحریک گازها و درخشش سحابی می شوند. نمونه جالب توجهی از این گونه سحابی بزرگ جبار است. این سحابی با چشم غیر مسلح به صورت توده مه آلود کم نوری دیده می شود. اگر ستاره ها مقداری سردتر باشند یا اینکه چگالی گازها در سحابی زیاد باشد  گازها فقط نور ستاره ها را بازتاب می دهند. در این صورت سحابی را بازتابی می نامند. سحابی که ستاره های خوشه پروین را در بر گرفته از نوع بازتابی است.
در برخی موارد هم هیچ گونه ستاره ای در درون یا نزدیکی سحابی قرار ندارد. به همین جهت سحابی را تاریک می نامند. مشاهده سحابیهای تاریک فقط در صورتی ممکن است که در مقابل سحابیهای نشری یا بازتابی قرار گیرند. سحابیهای تاریک نور ستاره های پشت خود را جذب می کنند. اخترشناسان عقیده دارند که ستاره ها در درون این سحابیها متولد می شوند. سحابی سر اسبی نمونه جالب توجهی از این گونه سحابیهاست.
جدا از سه گروه سحابیها برخی از سحابیها از ستاره ها تشکیل می شوند. ستاره هایی مانند خورشید در پایان زندگی خود یعنی در مرحله غول سرخی لایه های بیرونی جو خود را به صورت سحابی در فضا می پراکنند. این سحابیها را سیاره نما می نامند. زندگی ستاره های پر جرمتر از خورشید با انفجاری ابرنواختری پایان می یابد و سحابی بزرگ و گسیخته ای از انفجار به جا می ماند که آن را سحابی باقیمانده انفجار ابرنواختری می نامند.